*a u d y

เมื่อผมหลับในคืนปฏิวัติ

When I Slept Over the Night of the Revolution

โดย หน้ากากเปลือยการละคร 

at ArtGorillas ArtGallery

" กี่คืนแล้วที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องทนอยู่ในห้องคนเดียว
เล่นคีย์บอร์ดเพลงชอบของคนที่เขาแอบรัก
อ่านหนังสือเตรียมสอบไปวันๆ
ฝันซ้ำๆ ถึงเรื่องเดิมๆ

แล้วทำไมความฝันคืนนี้มันถึงต่างจากคืนอื่น
แล้วเมื่อเขาตื่นขึ้นในตอนเช้า
เขาจะยังเล่นเพลงเดิมอีกหรือไม่...

มาร่วมสัมผัสความฝันของเด็กหนุ่ม ใน
"เมื่อผมหลับในคืนปฏิวัติ"
กลางสยามกัน "

Credit pic: http://www.212cafe.com/freewebboard/view.php?user=lakorn&id=597

ละคร 2 ชม. เรื่องที่ 2 ที่ทำให้เรากลับมามีความคิดอยากเป็นผู้กำกับอีกครั้ง

เมื่อผมหลับในคืนปฏิวัติ เป็นละครที่ดัดแปลงมาจากบทละคร Hamlet ของ William Shakespeare

ผสมกับเรื่องในคืนที่มีการปฏิวัติโดยเล่าผ่านความฝันของเด็กมัธยมปลายคนหนึ่ง

เราเองก็ไม่เคยจะได้อ่าน Hamlet เลยต้องประติดประต่อเรื่องเอง แล้วพยายามคิดตามให้เร็วๆ

ที่พอจะจับเค้าได้ก็น่าจะเป็น  Hamlet ต้องการแก้แค้น Claudious ที่ฆ่าพ่อ แย่ง แม่ และชิงบัลลังก์

เจ๋งตรงที่!

- การจัดวางฉาก องค์ประกอบ ทำให้เราประหลาดใจไม่แพ้ ปลิว เรื่องแรกที่เราดูเลย

-  การแต่งหน้า  เค้าแต่งหยั่งกะผีในสงครามโลก (ล่ะมั้ง?) ช่วงก่อนเล่น เค้าออกมาเดินช้าๆ ทำตาเหลือก โปรโมตรอบริโด้ ริโด้ ก็เงียบ ขนาดนั้น มืดขนาดนี้ เราขึ้นมา มือนึงถือโทรศัพท์ถามทางเพื่อน แล้วก็ช็อกเหวอ มือถือเกือบหล่น (น่ากลัวจริงๆ นะเว้ยเฮ้ย!) ต้องรีบเดินเลียบข้างไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

- การเปลี่ยนฉาก ใช้เพลงที่ดูครื้นเครงของ The Beatles ทั้งๆที่บางฉากมันเป็นฉากเน้นอารมณ์ ตัดกับเพลงเอามากๆ แต่นักแสดงก็ร้องเพลง ปรบมือกันซะอย่างงั้น แล้ว หน้ายังเครียด คิ้วขมวดอยู่เลย!

-มุขตลก  มีอยู่เป็นช่วงๆ   เมื่อผมหลับในคืนปฏิวัติ   เราคิดว่ามันคงชวนหลับเหมือนชื่อ  แต่เปล่าเลย  เราต้องกลั้นหัวเราะแทบตายอยู่หลายช็อต  อย่างเช่น ฉากที่นักแสดงใส่หน้ากากแมวแสดงเล่นละครประกอบคำบรรยาย (ขำมาก ตอนเอาหางแหย่หู) , ช่วงท้ายที่ Claudious กับ Gertrude เปลี่ยนบทกัน (อันนี้ฮาจริง ขำกันยก แกลเลอรี่ หน้าหนวดสุดเข้มของเฮียกลายมาเป็นชุดลูกไม้ หมวกขาว สร้อยมุก)  ซึ่งก็ขอเดาเองว่าที่สลับเพราะ อาจอยากโชว์เหนือว่า นักแสดงเล่นได้ทุกบท ต่อให้สลับยังไงก็ยังเล่นได้ หรือ ฉากที่ Hamlet เข้าไปกอด Claudious ก่อนประลองดาบ จะได้ไม่โดนใครเอาไปพูดทีหลังว่า “แม่ง หนังเกย์”

-ทางเดิน  ลานแสดง ใกล้คนดูมาก ทำให้รู้สึกได้ถึงอารมณ์ที่ออกมาจากนักแสดง ประมาณว่า ใกล้แบบสุดๆ เห็นเหงื่อนักแสดงไหลกันเป็นเม็ดๆ ยิ่งดูระยะประชิดแบบนี้เลยยิ่งรู้ว่าพี่ๆ แสดงกันแก่งขนาดไหน เวลาที่ Claudious กล่าวปราศรัยก็ดังก้องทั้งห้อง หรือเวลา Hamlet ตะโกนเกรี้ยวกราด ก็ดูน่ากลัวสุดๆเลย แล้วก็ตอนสุดท้ายที่ขอโทษคนดู มันแบบ สื่ออารมณ์ถึงกันเห็นๆ ( ตอน Polonious เดินผ่าน เค้ายิ้ม แล้วเห็น เหล็กดัดฟันด้วยอ่ะ จากหน้าที่ดูเป็นขุนนาง กลายเป็นพี่ขี้เล่นไปเลย)

-เฮียชวน  อันนี้ โซนสครีมสเปเชี่ยลเลย  เที่ยว ปลิว ได้ไปดู แล้วก็รู้แค่ว่า เป็นผู้กำกับ คือก็กลับมาบ้าอยากเป็นผู้กำกับอยู่พักใหญ่เลย (หลายปีเลย ที่คิดอยากเปลี่ยนอนาคตคณะตัวเอง) แต่พอมาเรื่องนี้ ได้เล่นเป็น Hamlet ตัวเอก จะว่าไงดีล่ะ แสดงบทอารมณ์ ท่องบทยาวๆ เล่นเป็นคนบ้า ตะโกน เล่นเปียโน ร้องเพลง โอ้ย ... มีอะไรที่เฮียไม่เก่งมั่ง(วะ!) ชื่นชม ไม่ใช่เพราะว่าเป็นพี่ชายเจิน แล้วอยากยอให้เหลิง แต่มันเจ๋งจริง!

เปื่อยแทบตาย นั่งดูละคร ยังซืดซาด ด้วยอาการหวัด  แม่เจินหันมามองเป็นระยะ ราวกับนึกว่าเราซึ้งจัดกับละคร 

ขอบคุณ ป๊า ม๊า เจิน และเพื่อน 17 คน (ที่เราเรียกว่า ตัวสีเหลืองยั๊วเยี๊ยะ) ครูบัว และ ละครเรื่องนี้ ที่ทำให้วันนี้ Happy เอามากกกกๆ 

 [วันที่ 21 ธันวา 07]
  

edit @ 23 Dec 2007 18:30:06 by a u d y